Oyun bizde molada yapılan şey değil, öğrenmenin kendisidir.
Okul öncesi dönemde oyun, çocuğun dünyayı anlama biçimidir. Blok kuran bir çocuk denge ve geometriyi; market oyunu oynayan bir çocuk sayıları, sırayı ve sosyal rolleri deneyimler. Bu yüzden oyunu ödül ya da mola olarak değil, programın kendisi olarak kurgularız.
Serbest oyun süresi günlük akışın korunan bir parçasıdır. Çocuk ne oynayacağını, kiminle oynayacağını ve ne kadar süreceğini kendi belirler. Bu, karar verme ve öz düzenleme becerilerinin en güçlü antrenmanıdır.
Yapılandırılmış oyunlarda ise öğretmen bir öğrenme hedefini oyunun içine yerleştirir: bir hazine avıyla yön kavramı, bir ritim oyunuyla hece farkındalığı çalışılır. Çocuk ders yaptığını fark etmez, oynadığını bilir.
Çatışmalar da öğrenmenin parçasıdır. Oyuncak paylaşamayan iki çocuğa hazır çözüm vermek yerine, duygularını ifade edip anlaşma kurmalarına rehberlik ederiz.